Bedoeling, niet woorden
Boeddha wijst op het verschil tussen woord en bedoeling [betekenis].
Huineng verscheurt woorden.
De Boeddha zei: "Mahamati, zij die niet rijp van wijsheid zijn hebben geen inzicht in de ware aard van woorden. Zij begrijpen niet dat woorden verschijnen en verdwijnen, terwijl bedoeling niet verschijnt en verdwijnt. Mahamati, alle woorden zijn afhankelijk van taal. Voor bedoeling geldt dit niet omdat het bestaan en niet-bestaan overstijgt. Het is niet onderhevig aan ontstaan en het heeft geen vorm. De Dharma overstijgt taal.
Mahamati, om te beseffen dat er niets anders bestaat dan gewaarwording in de eigen geest en om de dualistische projectiemechanismen te overschrijden, baseren bodhisattva's zich op betekenis en niet op taal.
Mahamati, wat werkelijk betekenis heeft, dat leer je van de wijzen. Zij die wijs zijn waarderen de bedoeling, niet de woorden.
Zij die bedoeling waarderen schenken geen gezag aan geschriften en leerstellingen van allerlei scholen. Zij aanvaarden dit niet voor zichzelf, noch sporen zij anderen aan dit te aanvaarden.
Wie dus op zoek is naar betekenis, moet iemand die wijs is opzoeken, iemand die betekenis waardeert. En laat men zich verre houden van wie het tegendeel doet en zich vastklampt aan woorden."
Red Pine: The Lankavatara Sutra.
Berkeley 2012, p. 218-221
Drie jaar, drie maanden
Mooie reportage uit Frankrijk over retraite in Tibetaanse traditie.
Sfeervol ritueel
Videoverslag van de Mountain Seat Ceremony, de wisseling van abt bij San Francisco Zen Center.
Na 9 jaar abtschap trad Paul Ryushin Haller op 11 februari 2012 af als abt en geeft de staf over aan abdes Christina Kiku Lehnherr (formele aanduiding van aantreden nieuwe abt: Mountain Seat Ceremony).
Mooi om te zien dat ritueel meer kan zijn dan formaliteit: warm, verfijnd en diepgaand.
- HIER video van Paul Ryushin Haller aftreden
- HIER video van dharmatalk van Hoitsu Suzuki
- HIER link naar nieuwsbrief met meer info en links
Van leerling tot meester
Fragment uit boek van Soko Morinaga - rigoureuze, liefdevolle inspiratie voor wie korte metten wil maken met kleinheid en verwarring.
Het schoot me te binnen dat de kreet "Ho!" die we onder het bedelen uitriepen "dharma" betekent. Daardoor verspreidden we tijdens het lopen van onze rondes ook de dharma in de wereld. Vanaf dat moment ging ik uit bedelen met het idee dat ik het hele gebied, voorzover mijn "Ho!" reikte, als een reusachige stofzuiger aan het zuiveren was.
Toen ik een keer op bezoek was bij Zuigan Roshi vertelde ik hem over mijn ideeën - met een daverende uitbrander als gevolg.
"Stomkop!" snauwde hij. "Houd jezelf niet zo voor de gek! Het 'Ho!' wat je roept is bedoeld voor de bedelnap die je bij je hebt. Zorg dat je die bedelnap WORDT, meer niet. Sta verder niet stil bij wie wat doet en waarom, of wat iemand eraan heeft of wat dan ook. Beperk je tot het bedelen, zonder ook maar iets te verwachten, zoals water dat stroomt of een wolk die door de wind wordt voortgedreven."
En zo werd opnieuw een van mijn vele onnozele misvattingen onderuit gehaald. In de loop van een spirituele opleiding laat je je nu eenmaal van tijd tot tijd door allerlei stomme, verwrongen ideeën op een dwaalspoor brengen.
Soko Morinaga: Van leerling tot meester. Amsterdam 2006, p. 120.
Foto: Sweeping Zen
Je hart openen
Ervaring van John Tarrant met koan-oefening.
Ik had concentratie ontdekt. Het was geen grote ommekeer maar wel iets waar ik meteen aan kon werken. Het leek een beetje op de man die zijn autosleutels in een donker steegje verloren was maar ernaar zocht onder de lantaarnpaal. "Er is meer licht hier", zo verklaarde hij. Als ik heel, heel stil zou blijven zitten en geen gedachten had, hoopte ik, zou de bliksem wellicht inslaan. Riskant. Gaandeweg werden de dingen toch duidelijker. Ik spoorde mezelf tot het uiterste aan maar na afloop van de retraite overviel mij de wanhoop, want weer had ik een gelegenheid verprutst om iets wezenlijkers te leren kennen dan mijn kleine, hopeloze persoontje. Natuurlijk was het ook ditzelfde kleine, hopeloze persoontje dat wanhopig was en op goeie dagen begon ik het amusante hiervan te zien. Een bekende Japanse leraar kwam op bezoek en ik ging hem opzoeken, vol goede moed dat er op een of andere manier misschien nu, ja, waarom nu niet, als ik volledig aandachtig zou zijn, een ervaring gewekt zou worden in me. Hij liet zijn blik vallen op mij, zo gretig en opgefokt, en geduldig begon hij de beginnersstappen van meditatie uit te leggen. "Ga gewoon werken met deze koan en laat hem je dag en nacht vergezellen..."
Vervolgens nam ik deel aan een zevendaagse retraite waarop ik me helemaal had ingesteld. Terwijl mijn vrienden naar het strand gingen bleef ik 's avonds binnen om te mediteren. Ik wilde volledig toegewijd zijn en de retraite volgen zonder een momentje afleiding. Na een dag of twee was mijn geest diep en helder, en toen, plotseling, niet meer. Wilde en onbestemde bedenksels raasden voorbij - beelden, muziek, herinneringen uit mijn vroegste jeugd, herinneringen zelfs die ik onmogelijk gehad kon hebben. Er was geen patroon te herkennen in mijn geest, geen aanknopingspunt te vinden om mijn gedachten te beheersen. Ik had alles helemaal goed gedaan en dit was dus het resultaat. Het was me niet gelukt. Een minuscule gedachte diende zich aan: "Dan moet dit kloppen."
Ik liet mijn geest gewoon zijn wat hij maar wilde zijn, en hij werd onmiddellijk rustiger. Ik had het gevoel alsof ik aan de rand stond van een enorme afgrond en dat ik de moed moest hebben mezelf te laten vallen. Maar ik kon het niet, ik wist niet hoe. Een dag of twee bleef ik hierin hangen, vechtend met mijn angst. Toen zei ik tegen mezelf: "Ok, je bent dus bang," en meteen verdween de angst. Weer verscheen er een minuscule gedachte, namelijk dat ik zélf de koan was. Ik begon een verbinding met het universum te ervaren. Het voelde heel ongerijmd dat ik zo lang had geworsteld om een plaats te verwerven in het universum terwijl ik onmogelijk uit datzelfde universum kon vallen. Het was alsof een golf hard zijn best deed te begrijpen wat de zee was. Ik begon te lachen.
De leraar had een handig vragenlijstje om te testen of je werkelijk een diepe ervaring beleefde. Deze vragen waren, samen met bruikbare antwoorden, via mondelinge overdracht afkomstig van Hakuin, een achttiende-eeuwse Japanse leraar. Het ontroerde mij diep dat Hakuin zich hiervan bewust moet zijn geweest, aan ons gedacht heeft over alle eeuwen en oceanen heen, en ik ontdekte dat de vragen mij hielpen een taal te vinden voor mijn beleving. Ze waren vreemd, maar niet willekeurig: vragen als "Hoe hoog is Mu?" en "Leg Mu uit aan een baby." De vragen stimuleerden me te begrijpen dat een spirituele ervaring plaatsvindt in het leven dat ik daadwerkelijk leidt. Heimelijk lachte ik in mezelf omdat het leven zo onmiskenbaar teder en vertrouwd voelde.
Het lachen duurde maanden. De ervaring die ik had gehad was niet iets waarin je geloofde; het was meer iets dat je opmerkte, een manier van waarnemen. Ook ontdekte ik dat ik geen enkel gevaar liep om heilig te worden of alle antwoorden te kennen. Het was alleen maar dat iets in mijn hart rust had gevonden en dat de wereld een veel vriendelijker plek leek te zijn. Andere mensen kwamen me aardiger voor dan ikzelf en ik was hen dankbaar dat zij mij dit geduldig hadden laten ontdekken. Net onder de oppervlakte bruiste de wereld van licht, zelfs als er moeite verscheen. Langzaam begon ik het leven onvoorwaardelijk lief te hebben.
John Tarrant: Bring me the rhinoceros (and other zen koans that will save your life). Shambhala 2008, p. 30-32
Vertaling: Ad van Dun
> John Tarrant dharma onderricht
Lankavatara sutra Red Pine
Lang verwachte en traag gevorderde vertaling van de Lankavatara sutra door Red Pine (alias van Bill Porter) is nu verkrijgbaar.
Red Pine's nieuwe vertaalklus, The Lankavatara sutra, is koud van de pers en meteen al bekritiseerd.
Dat komt ervan als je graag thee drinkt ;-)
Een eerste lezing is prima bevallen.
Red Pine's werk is - en dat geldt ook voor zijn eerdere werk (Diamond sutra, Heart sutra, Platform sutra) - goud waard voor de serieuze beoefenaar.
- HIER kun je een inhoudsopgave (contents) en registerindex (index) downloaden (pdf, 243 kb).
Enkele eerste indrukken en discussies - met excuses voor academische ophef etc.:
> Alle blogitems over Red Pine
