Nadat het aanvankelijk enthousiasme op grond van nieuwigheid en speciaalheid bevredigd is, wordt meditatie door veel mensen als moeilijk ervaren. 
Vooral concentratie en discipline, twee basale aspecten van meditatie, vallen moeilijk op hun plaats of worden pas na langere tijd begrepen.

Het voelt snel kunstmatig om je bewust te gaan concentreren of moeite te doen. We zijn er wel toe bereid, maar alleen als het niet anders kan of als het gekoppeld is aan iets dat we heel interessant vinden. Het moet dus al een stevig, duidelijk doel hebben, willen we hiertoe over gaan.

Maar meditatie is van oorsprong juist bedoeld als uitnodiging om alle doelen (resultaatmotief) los te laten zodat werkelijkheid (belevingsmotief) kan heersen.

> HIER volledig artikel

Het doel van alle spiritualiteit en wijsheid is de zin van ons bestaan te verhelderen.
Gezien de groeiende belangstelling voor spiritualiteit bestaat er serieuze aanleiding voor verheldering: ons leven kent factoren die verwarring en duisternis scheppen.
De oudste en meest gezaghebbende factor die de zin van ons leven verduistert - en zelfs voorgoed lijkt te ontkennen - is het besef van ons aanstaande, onontkoombare sterven.

Dat dit geen nieuw inzicht is blijkt o.a. uit de centrale plek die dit thema inneemt in de filosofie.
Vergankelijkheid (anitya) wordt door een leraar als Boeddha beschouwd als de sleutel tot bewustwording en bevrijding. Het overwinnen van ziekte, ouderdom en dood was zijn motief (devaduta), zijn verwerkelijking (mara), zijn onderricht (nirvana) en zijn levenshouding (shunyata).

> HIER volledig artikel

Schilderij: Marc Chagall

...Al met al is het een heel verdiepende periode geweest. Er is veel losgelaten en er is veel ruimte ontstaan voor beweging. Soms vroeg ik me wel af of ik niet meer met karmadienst dan met Dharmadienst bezig was. Maar mijn oordeel is niet van belang; de oefenperiode = Dharmadienst. Mijn deelname en intentie maken dat uiteindelijk voelbaar.

...De oefenperiode geeft een geborgen gevoel, door die commitment aan te gaan lijkt het wel alsof, op wonderlijke wijze, je meer opgenomen bent in het leven en haar goedheid voelbaarder wordt. Struikelen mag.

...Ik heb te weinig  gelezen, te weinig gestudeerd; maar wellicht juist daardoor is een gemis ontstaan en neem ik nu deel aan de studieavond op donderdag. Ik ben dankbaar voor alles wat dit oefenleven me biedt, in welke vorm het zich ook aandient.

...De rode draad van deze oefenperiode was een zich steeds herhalende en verdiepende beleving van onderzoeken, doorzien, vertrouwen, zakken, onderzoeken, doorzien, vertrouwen, zakken..

...Ik zou graag tijd willen vrijmaken voor studie. Ik zie het belang ervan en voel duidelijk dat de uiteindelijke verantwoordelijkheid voor hoe mijn agenda eruit ziet bij mij ligt en niet bij ‘omstandigheden’.

...Ja, meer betrokkenheid en minder vrijblijvendheid is mijn eindgevoel.

...Waardevol en het geeft mij het vertrouwen dat ik niet alleen oefen.

...Het is bijna onvoorstelbaar hoe duidelijk alles begint te worden. Niets lijkt steeds meer nog hetzelfde. Hierbij is ook het schamen duidelijk begonnen. De slinksheid, het voordeelzoeken, het corrumperen van alles, wow, ben er behoorlijk bedreven in.  

> HIER de complete impressies

> MEER over de 10-weken oefenperiode

De basis voor vredige kwaliteit is te vinden in innerlijkheid: juiste mentale houding. Jezelf en anderen alleen maar als een fysiek object zien is een incomplete en inefficiënte aanpak. We zijn meer dan alleen maar lichaam, en dat geldt ook voor een aanvaller: alle heftige gebaren en woorden komen voort uit een roerige geest die aanleiding ziet om jou op te zoeken.

Onze grondkracht is geesteswerking, bewustzijn; dat is ons grootste en belangrijkste "lichaam". Deze bezielende kracht levert beelden, impulsen, ideeën, stemmingen - en dat mentale krachtenspel zorgt voor gemoedsbewegingen, emoties, ademwerking. Zo wordt ons tweede "lichaam" geactiveerd, het energielichaam. En die twee vormen de basis van ons fysieke apparaat, ons vleeslichaam.

> lees HIER hele verslag

> HIER alle interne onderricht

Illustratie: Kamran Samimi

In zijn studie van de krijgskunsten en de ontwikkeling van Aikido, heeft Morihei Ueshiba Osensei een weg gevolgd die leidde van uiterlijke kracht en technieken naar innerlijkheid, spiritualiteit.

Als we de lichamelijke, uiterlijke weg blijven volgen, dan zijn we niet anders dan de amoebe. Dit primitieve, eencellige organisme kent maar twee reacties: het ziet alles als voedsel of gevaar. Ook bij de andere levende wezens zien we dat. Alles is een reactie op voedsel of gevaar, oftewel begeerte en angst. Leven wordt grijpen of slaan, paaien en grauwen.

Bij ons mensen is dat niet anders. Uit hebzucht eigenen we ons dingen toe en proberen die te houden. Uit angst en agressie gaan we zaken uit de weg en zoeken we veiligheid of proberen ze te elimineren. Prettige dingen lopen we achterna, nare dingen ontlopen we of bestrijden we. Dit is het materieel georiënteerde leven: beperkt, voorspelbaar en geconditioneerd.

Maar de uiterlijke wereld is veranderlijk, ons leven is niet voorspelbaar. De dingen die we begeren zijn afhankelijk van condities en dus vergankelijk. En hebben we de ene bedreiging ontlopen, dan ligt de volgende alweer op de loer. Vervulling zoeken in de materiële wereld is een kortzichtig gebed zonder einde. Hebben we de ene bevrediging verteerd, dan is de volgende verleiding alweer in aantocht.

Vervulling valt niet te vinden in de geconditioneerde wereld van het lichaam en materie, maar enkel in de ongeconditioneerde wereld van hartsbeleving, onze ware aard: de directe, volle ervaring en expressie van wat we elk moment echt zijn. Daarom moeten we de oefenweg volgen - als krijger kun je dit vertalen als het pad van Osensei - en innerlijkheid centraal leren stellen als rustpunt voor opereren in de wereld.

Hoever moeten we daarin gaan? Kunnen we een beetje spiritualiteit toevoegen aan onze materiële gerichtheid? Kun je half-half jezelf zijn?

Nee, natuurlijk niet, er is geen halve werkelijkheid en er zijn geen twee zelven in ons, dus geen ruimte voor zelfbedrog of gesjoemel. Maar hoe snel denk je niet: nu niet want het komt even niet uit? Zodra je gezag geeft aan hebzucht en angst zal er altijd strijd en onvervuldheid blijven. Alleen door welbewust de materiële wereld volledig te aanvaarden en voedsel en gevaar met een neutrale intentie waar te nemen - zonder amoebe-responsen, zonder begeerte of ontwijken, maar vredig en moedig - kan vervulling worden bereikt.

Verslag: Arthur van den Berg

Klik op afbeelding voor de pdf versie [850 kb]

INHOUD:

• Studie is wijs voedsel
• Studiemateriaal
• Maandkwestie
• Column: Onderweg
• Intensieve zondag uitgebreid
• Tij-dingen
• Stiltij harmonisch orkest
• Druppel: ontslagprocedure
• Neus voor boeken
• Introductiecursus een succes
• Wensenlijst bibliotheek
• Agenda
• Cartoon: In het oude China

Nieuwsbrief-archief:

http://www.stiltij.nl/weblog/publiciteit/nieuwsbrief

Wanneer ga ik de Weg echt aan? Denk ik ook nu al eigenlijk niet dat het wel goed is zo, dat ik best goed bezig ben?
Ik moet niet naar anderen kijken als ik wil weten hoe ik eraan toe ben. Dat is vergelijking en vergelijking is ego-werking, net als je eigen gedrag rechtvaardigen ego-werking is.

De wortel van egoïsme gaat diep. Als mijn bewustzijn niet dieper gaat dan deze wortel ben ik in mijn blindheid een huis aan het bouwen op zand.
Er is dus maar een beweging die echt zin heeft: ontsla het ego, zet het op zijn plaats. Laat het zijn nederlaag toegeven. Word bescheiden, zie goed waar het ego dagelijks overal optreedt en wijd je, stap voor stap, aan je hartsintentie.

> HIER de hele Druppel [pdf, 52 kb]

Druppel-archief:

http://www.stiltij.nl/weblog/publiciteit/druppel