Info
poezie gekopieerd.

In onze diepte

29-11-2011

Poëzie van Vasko Popa.

Ik zou willen slapen in de zee
Ik plons in de pupillen van je ogen

Ik zou willen bloeien op het voetpad
Ik volg de bloembedden in je tred

Ik zou willen ontwaken in de hemel
Ik spreid mijn bed in jouw lach

Ik zou onzichtbaar willen lijken
Ik laat me verzegelen in jouw hart

Ik zou je willen ontrukken aan de stilte
Ik kleed jou in zang


Oorspronkelijke tekst:


I would sleep in the sea
I dive in the pupils of your eyes

I would blossom on the pavement
I trace flowerbeds in your walk

I would wake up in heaven
I make my bed in your laughter

I would play invisible
I lock myself in your heart

I would steal you from silence
I dress you in song

 

Vasko Popa: Complete poems 1953-1987. London 2011, p. 5
Uit de reeks "Far within us" (In onze diepte)
Vertaling: Gedel

 

> HIER alle items van Popa

 

afsluiting

 

gerelateerde trefwoorden

Echo versteend

01-02-2011

Gedicht van Vasko Popa.


Er waren eens talrijke echo's
Zij waren slaven van één stem
Bouwden bogen voor hem

De bogen vielen om
Zij hadden ze scheef gebouwd
De stof bedekte hen

Ze gaven dit riskante werk op
Veranderden van de honger in steen

In steen veranderd vlogen ze weg
Om korte metten te maken met de lippen
Waarvandaan de stem kwam

Ze vlogen wie weet hoe lang
Blinde dwazen ze merkten niet
Dat ze vlogen langs de rand van de lippen
Die zij zochten

 

Vasko Popa: Homage to the lame wolf;
selected poems 1956-1975. Oberlin College 1975, p. 62-63
Vertaling: Gedel

 

> HIER alle items van Popa

 

afsluiting

 

gerelateerde trefwoorden

Knook tot knook

15-12-2010

Vertaling van de reeks "Bone to Bone" van Vasko Popa - een etherisch tweegesprek.

knoken.gif

IN HET BEGIN


Dit voelt heel wat beter
Het vlees zijn we kwijt

Nu kunnen we doen wat we willen
Zeg eens iets

Zou jij willen zijn
De ruggegraat van bliksem

Zeg eens iets meer

Wat kan ik zeggen
Heupbeen van een storm

Zeg eens iets anders

Dit is alles wat ik weet
Ribben van de hemel

We zijn niemands knoken
Zeg een iets anders


NA HET BEGIN


Wat zullen we gaan doen

Een goeie vraag
We maken merg voor het avondeten

We hadden vanmiddag al merg
Nu knaagt een hol gevoel van binnen

Laten we dan muziek maken
We houden van muziek

Wat doen we als de honden komen
Ze houden van knoken

We stokken in hun keel
En lachen erom


IN DE ZON


Heerlijk om naakt te zonnebaden
Vlees zei me nooit veel

Die dracht kon mij ook nooit boeien
Ik ben stapel op jou zo naakt

Zorg dat de zon je niet streelt
Laten we alleen maar elkaar beminnen

Wel niet hier niet in de zon
Hier kun je alles zien knookjelief


ONDER DE GROND


Weefsel van donkerte weefsel van vlees
Het is alles eender

Wat nu dan

We roepen de tijdloze knoken
We bestijgen de zon

En dan

Dan worden we zuiver
Blijven we groeien naar believen

En daarna dan

Niets we zullen overal gaan
We zullen eeuwige knookwezens zijn

Wacht maar tot de aarde gaapt


IN DE MANESCHIJN


Wat gebeurt er nu
Het is alsof vlees sneeuwachtig vlees
Zich hecht aan miij

Ik weet niet wat het is
Het is alsof merg door mij vloeit
Een soort knookkoelend merg

Ik weet het ook niet
Het lijkt alsof alles weer begint
Te beginnen vreselijk

Weet je wat
Kun jij blaffen


VOOR HET EINDE


Waar gaan we nu heen

Hoe kunnen twee nergens
Twee knoken ergens anders heen

Wat gaan we daar doen

Al heel lang zijn daar
Niemand en zijn vrouw niets
Op ons aan het wachten

Wat willen zij van ons

Ze zijn oud en hebben geen knoken
We zullen hun dierbare dochters zijn


AAN HET EIND


Ik ben een knook jij bent een knook
Waarom heb je me verslonden
Ik kan mezelf niet meer zien

Wat is er aan de hand met jou
Jij hebt mij juist verslonden
Ik kan mezelf ook niet zien

Waar ben ik nu

Nu weet niemand meer
Wie wie is of waar
Alles een nare droom over stof

Kun je me horen

Ik kan jou en mezelf horen
Er is een ranonkel aan het spruiten uit ons

 

Vasko Popa: Homage to the lame wolf;
selected poems 1956-1975. Oberlin College 1975
Vertaling: Gedel

 

> HIER alle items van Popa

 

afsluiting

 

gerelateerde trefwoorden

Nietsheid

06-12-2010

Gedicht van Vasko Popa.

flames.jpg

 

Nietsheid jij lag in slaap
En droomde dat jij iets was

Iets vatte vlam
Het vuur kronkelde
In blinde gekweldheid

Jij ontwaakte nietsheid
En warmde je rug
Aan het droomvuur

Jij zag niet hoezeer het vuur leed
Hele werelden van lijden
Jouw rug is kortzichtig

Nietsheid jij viel weer in slaap
En droomde dat jij niets was

Het vuur doofde
Gekweldheid kreeg haar gezichtsvermogen
En ook zij doofde in zaligheid

 

Vasko Popa: Selected Poems. Harmondsworth 1969
Vertaling: Gedel

 

> HIER alle items van Popa

 

afsluiting

 

gerelateerde trefwoorden