Het zelfbedrog

wanneer men nooit sterft
altijd in de tuin zit
‘s ochtends ‘s avonds aan tafel aanschuift
gekscheert achter de deur in de gang
altijd de ereplaats bezet
nooit meer beeft nooit meer bang
dan heeft men pas verbijstering in bedwang

van de overlevenden beërft de dode
de mangel aan schaamte en tranen
hij die alles weigert en vergeet
is de ware puritein de geboren asceet
verstoken van wortels en grond
is het zijn verpozing alles te slopen
met het laatste gebaar de kus op de mond
met een foef koopt en verkoopt hij dat wat hij vond

 Lucebert: Verzamelde gedichten.
Amsterdam 2002, p. 871

Filmportret: Door de ogen van Lucebert
> HIER alle items van Lucebert

er is alles in de wereld het is alles
de dolle hondenglimlach van de honger
de heksenangsten van de pijn en
de grote gier en zucht de grote
oude zware nachtegalen
het is alles in de wereld er is alles

allen die zonder licht leven
de in ijzeren longen gevangen libellen
hebben van hard stenen horloges
de kracht en de snelheid

binnen het gebroken papier van de macht
gaapt onder de verdwaalde kogel van de vrede
gaapt voor de voorzichtige kogel van de oorlog
de leeggestolen schedel
de erosie

er is alles in de wereld het is alles
arm en smal en langzaam geboren
slaapwandelaars in een koud circus alles
is in de wereld het is alles
slaap

Uit "De analfabetische naam" - in Lucebert: Van de afgrond en de luchtmens. Amsterdam 1999, p. 59 en 61 (tekening)

Filmportret: Door de ogen van Lucebert.

> HIER alle items van Lucebert

de waanzin tikt tikt tikt onder het haastige water
de waanzin is een patent gegarandeerd horloge
is een spitse en gepunte heer
hij balanceert op betonnen vedergewichten
transporteert zich van pro naar prae
en wat wil hij daar worden?...
een o zo zonneklaar hoogdravende kokhals
een brok paard in een lade
en weinig weinig wil hij meer
dan waken aan zijn vierkant cirkelvormig doodsbed

Lucebert: De amsterdamse school.
Amsterdam 1999 (oorspr. 1952)

Filmportret: Door de ogen van Lucebert.

> HIER alle items van Lucebert

> HIER alle items van Favery

er zijn de stenen sprekend
er is een levend licht
op een gegeven teken
staan de sterren in evenwicht

de aarde als herboren
blijkt ons behouden huis
geen leven raakt verloren
verdwenen is het kruis

ons oog zij steeds bewogen
door een ander levend oog
dat licht en opgetogen
ons leiden zal omhoog
eens in die hoogste veste
verblijven wij met dank
uw dienaar die ten leste
nog parfum puurt uit stank

Tekst & tekening:
Lucebert: Verzamelde gedichten. Amsterdam 2002, p. 520 & 616

Filmportret: Door de ogen van Lucebert.

> HIER alle items van Lucebert