Niets bijzonders

Te vaak gebeurt er niets bijzonders
in de tijdelijke wereld die de god
zich toestaat, als zo'n loze verveling

zijn leegte doortrekt, en hij, zich
eenmaal afgewend van zijn helderste
ideeën, het maar laat begaan, even

nog teruggeroepen door herinneringsresten:
verliefde donkere god; mensachtige
vis, in slaap gevallen onder
gekruisigde boom; blinde doofstomme
klokkenier; zeekoe, duldzame minnares
voor telkens zo verloren vissers.

Hans Faverey: Verzamelde gedichtenp.
Amsterdam 1993, p. 507

> HIER alle items van Favery