Zodra een tafel zich niet langer
innig liefheeft, bezwijkt hij
onder de last van een krant,

een brief, of van zelfs éen

enkele roos. De regen, al vallend
in de vijver - die zijn vriendin is
omdat zij hem zo aardig vindt - mengt

zich nu, uit overgave, in haar zelfspraak
met de zijne. Niet ver hiervandaan echter,

wordt zijde hoorbaar rusteloos nu, begint
het te waaien tussen de rozen, slaan zwepen
al in blinde drift om zich heen, treft
de stralende zeilsteen zijn ongelukkige
feilloos midden tussen de ogen.

Video: VPRO - Dode dichters Almanak
Tekst: Hans Faverey: Verzamelde gedichten
Amsterdam 1993, p. 605

Een mooi portret van Hans Faverey: Lichtval
(Beeldspraak uitzending 1983;
interview: Willem van Toorn; regie: Kees Him)

Artikel over Hans Faverey: Wachten op het onverhoopte (pdf, 15 mb).

> HIER alle items van Favery

Te vaak gebeurt er niets bijzonders
in de tijdelijke wereld die de god
zich toestaat, als zo'n loze verveling

zijn leegte doortrekt, en hij, zich
eenmaal afgewend van zijn helderste
ideeën, het maar laat begaan, even

nog teruggeroepen door herinneringsresten:
verliefde donkere god; mensachtige
vis, in slaap gevallen onder
gekruisigde boom; blinde doofstomme
klokkenier; zeekoe, duldzame minnares
voor telkens zo verloren vissers.

Hans Faverey: Verzamelde gedichtenp.
Amsterdam 1993, p. 507

> HIER alle items van Favery

Beeldspraak uitzending 1983; interview: Willem van Toorn; regie: Kees Him.

Zie ook video Tegen het vergeten.

Artikel over Hans Faverey: Wachten op het onverhoopte (pdf, 15 mb).

> HIER alle items van Favery