The Self which is the lamp (1) shines of its own accord in the inner chamber, i.e. the causal body (7) that is endowed with nescience as the inner wall (4) and sleep as the door (2).

When by the vital principle as conditioned by time, karma etc. the sleep-door is opened, there occurs a reflection of the Self in the egoity-mirror (5) that is placed next to the door-step (Mahat-tattva *).

The egoity-mirror thus illumines the middle chamber, i.e. the dream state (8), and through the windows which are the five cognitive sense-organs (6), the outer court, i.e. the waking state is illumined.

When, again, by the vital principle as conditioned by time, karma etc. the sleep-door gets shut, the egoity ceases along with waking and dream, and the Self alone ever shines.

The example here given explains how the Self is unmoving, how there is difference between the Self and the egoity and how the three states of experience, the three bodies etc. appear.

* intellectueel vermogen als basis voor ego-besef

Arthur Osborne: The collected works of Ramana Maharshi.
Tiruvannamalai 1979, p. 18

In 1949 ontwikkelde zich een kwaadaardig gezwel op Sri Ramana's bovenarm.
Toen iemand hem vroeg of hij geen pijn voelde, antwoordde hij: "Zelfs pijn staat niet los van ons. De tanden die op onze tong bijten, verschillen niet van ons. Het lichaam zelf is een ziekte die over ons gekomen is. Als de ene ziekte de oorspronkelijke ziekte aanvalt, is dat dan niet goed voor ons?"

Tegen een toegewijde die treurde om zijn naderend einde, zei hij: "Je treurt alsof ik op het punt sta weg te gaan. Maar waar zou ik naartoe moeten? En hoe? Komen en gaan is alleen maar mogelijk voor het lichaam. Hoe zou dat mogelijk kunnen zijn voor ons?"

De dag dat Sri Ramana stervende was, op 14 april 1950, hief de toegestroomde menigte op zeker moment spontaan het lied "Arunachala Shiva" aan. Een brede glimlach trok over het gezicht van Sri Ramana, terwijl uit zijn ooghoeken een traan opwelde.
Met een laatste zucht legde hij zijn menselijke gedaante af.

Download Vrij zijn [pdf, 540 kb]

Met een glimlach hield Ramana zijn pink voor zijn oog en zei:

"Kijk.
Deze pink hier bedekt mijn oog, en verhindert zo dat de hele wereld gezien kan worden.
Precies zo bedekt dit kleine denkvermogen het hele universum, en voorkomt dat de Werkelijkheid gezien kan worden.
Zie je hoe krachtig het is!"

M. Greenblatt: Ramana Maharshi in woord en beeld.
Amsterdam 2008, p. 80

"Dhyanam" betekent meditatie. Dhyana is de Sanskriet vorm van het Chinese Ch'an en het Japanse Zen.

Hier een filmische meditatie over Arunachala, de berg in Zuid-India waar Ramana Maharshi zich door voelde aangetrokken en waar hij zich gevestigd had.

Bron: www.sriramanamaharshi.org