Meesterlijk
Krijgskunst anekdote uit kleurrijk Japan.
Suzuki Seibe'e was een meester van de Kito School voor Jiujitsu. Toen Heer Sakai hoorde van Suzuki's reputatie als krijgskunstenaar, ontbood hij Suzuki in het kasteel om diens geruchtmakende kunsten met eigen ogen te aanschouwen. De heer koos zijn sterkste samoerai uit en verzocht Suzuki het tegen hem op te nemen. Suzuki wees de heer er echter op dat 'een wedstrijdje worstelen geen echte test is' en vroeg om inkt en een penseel. Vervolgens hield hij een poëziekaart in zijn linkerhand en sprak tot zijn publiek:
'Ik zal op deze kaart een gedicht schrijven. Ondertussen mag mijn opponent mijn linkerarm vasthouden en er, terwijl ik schrijf, elke techniek op uitvoeren.'
Suzuki strekte zijn linkerarm uit naar zijn tegenstander. Deze greep Suzuki's arm en duwde en trok, maar kreeg geen enkele beweging in de arm, en Suzuki voltooide zijn gedicht. Toen liet hij de kaart aan de heer zien - de lijnen van het gedicht waren volmaakt recht en vertoonden geen spoor van beroering.
Suzuki liet de heer en anderen zijn arm vasthouden terwijl hij meer gedichten op kaarten schreef, en telkens was de penseelvoering even volmaakt. Suzuki glimlachte en zei: 'Dit is de essentie van yawara [de kunst van buigzaamheid].'
Overtuigd als ze waren, werden de heer en zijn vazallen Suzuki's leerlingen.
Calligrafie: Bushin, door Rinjiro Shirata.
Er is een ontwikkeling van bujutsu (krijgstechnieken) via budo (krijgsweg) naar bushin (krijgsgeest). De technieken (jutsu) zijn middelen die de beoefenaar in staat stellen de twee hogere niveaus van moreel gedrag en spiritueel inzicht te bereiken.
John Stevens: Budo geheimen.
Haarlem 2002, p. 109 + 123






