Nadat het aanvankelijk enthousiasme op grond van nieuwigheid en speciaalheid bevredigd is, wordt meditatie door veel mensen als moeilijk ervaren. 
Vooral concentratie en discipline, twee basale aspecten van meditatie, vallen moeilijk op hun plaats of worden pas na langere tijd begrepen.

Het voelt snel kunstmatig om je bewust te gaan concentreren of moeite te doen. We zijn er wel toe bereid, maar alleen als het niet anders kan of als het gekoppeld is aan iets dat we heel interessant vinden. Het moet dus al een stevig, duidelijk doel hebben, willen we hiertoe over gaan.

Maar meditatie is van oorsprong juist bedoeld als uitnodiging om alle doelen (resultaatmotief) los te laten zodat werkelijkheid (belevingsmotief) kan heersen.

> HIER volledig artikel

    Uit het onderricht tijdens het weekend:

De onvoorspelbare werking van karma zorgt voor twee soorten aanvallen: verleiding [tedere hand] en bedreiging [gebalde vuist].
In dit verband is een passage over "geesten" bruikbaar uit een boek van Reb Anderson [The third turning of the wheel; wisdom of the Samdhinirmocana sutra. Berkeley 2012, p. 20]:

"Boeddha's gezelschap [de soetra opent met een beschrijving van plek en gezelschap, als metafoor voor Boeddha's bewustzijn] bestaat, naast allerlei andere wezens, uit mensen en niet-mensen. Met die laatste worden "geesten" bedoeld: wezens die "dependently co-arise" [op een afhankelijke manier meeverschijnen] als er een ervaring is die we niet volledig leven.

Als er iets krachtigs gebeurt en we ervaren het niet volledig, dan kan dit een conditie zijn voor het verschijnen ["arise"] van een geest van die ervaring. 

Bijvoorbeeld in meditatie, als je niet in overgave oefent, is er de ruimte voor de schim (voorgevoel, notie, schrikbeeld) van een niet doorleefde oefening. Zo worden we 'bezocht' (geplaagd) door onze geschiedenis ["haunted by history"]: de geschiedenis van de momenten die we niet ten volle leefden."

> HIER de impressies van het weekend

Er zijn vijf soorten geneugten, Ananda. Welke vijf? 
De door het oog waar te nemen vormen, de door het oor waar te nemen geluiden, de door de neus waar te nemen geuren, de door de tong waar te nemen smaken, de door het lichaam waar te nemen aanrakingen, in zoverre zij aantrekkelijk, aangenaam, lieflijk, dierbaar, met lust verbonden zijn en hartstocht stimuleren. 

Dit zijn de vijf soorten geneugten. Het geluk en het genoegen dat op grond van deze vijf geneugten ontstaat, dat wordt het aangename van de geneugten genoemd.

Als iemand, Ananda, dit zou zeggen: "Dit is het hoogste geluk en genoegen dat de wezens kunnen ervaren," dan ben ik het daar niet mee eens. En waarom? Er is een ander geluk dat hoger en verhevener is dan dit geluk.

> HIER volledige artikel

> HIER alle blogitems van Boeddha

De Breet en Janssen: De verzameling van middellange leerredes, deel 2.
Rotterdam 2004, p. 93-96
Illustratie: Mountainvalleycenter

> HIER meer blogitems over Seiichi Sugano

Het doel van alle spiritualiteit en wijsheid is de zin van ons bestaan te verhelderen.
Gezien de groeiende belangstelling voor spiritualiteit bestaat er serieuze aanleiding voor verheldering: ons leven kent factoren die verwarring en duisternis scheppen.
De oudste en meest gezaghebbende factor die de zin van ons leven verduistert - en zelfs voorgoed lijkt te ontkennen - is het besef van ons aanstaande, onontkoombare sterven.

Dat dit geen nieuw inzicht is blijkt o.a. uit de centrale plek die dit thema inneemt in de filosofie.
Vergankelijkheid (anitya) wordt door een leraar als Boeddha beschouwd als de sleutel tot bewustwording en bevrijding. Het overwinnen van ziekte, ouderdom en dood was zijn motief (devaduta), zijn verwerkelijking (mara), zijn onderricht (nirvana) en zijn levenshouding (shunyata).

> HIER volledig artikel

Schilderij: Marc Chagall

...Al met al is het een heel verdiepende periode geweest. Er is veel losgelaten en er is veel ruimte ontstaan voor beweging. Soms vroeg ik me wel af of ik niet meer met karmadienst dan met Dharmadienst bezig was. Maar mijn oordeel is niet van belang; de oefenperiode = Dharmadienst. Mijn deelname en intentie maken dat uiteindelijk voelbaar.

...De oefenperiode geeft een geborgen gevoel, door die commitment aan te gaan lijkt het wel alsof, op wonderlijke wijze, je meer opgenomen bent in het leven en haar goedheid voelbaarder wordt. Struikelen mag.

...Ik heb te weinig  gelezen, te weinig gestudeerd; maar wellicht juist daardoor is een gemis ontstaan en neem ik nu deel aan de studieavond op donderdag. Ik ben dankbaar voor alles wat dit oefenleven me biedt, in welke vorm het zich ook aandient.

...De rode draad van deze oefenperiode was een zich steeds herhalende en verdiepende beleving van onderzoeken, doorzien, vertrouwen, zakken, onderzoeken, doorzien, vertrouwen, zakken..

...Ik zou graag tijd willen vrijmaken voor studie. Ik zie het belang ervan en voel duidelijk dat de uiteindelijke verantwoordelijkheid voor hoe mijn agenda eruit ziet bij mij ligt en niet bij ‘omstandigheden’.

...Ja, meer betrokkenheid en minder vrijblijvendheid is mijn eindgevoel.

...Waardevol en het geeft mij het vertrouwen dat ik niet alleen oefen.

...Het is bijna onvoorstelbaar hoe duidelijk alles begint te worden. Niets lijkt steeds meer nog hetzelfde. Hierbij is ook het schamen duidelijk begonnen. De slinksheid, het voordeelzoeken, het corrumperen van alles, wow, ben er behoorlijk bedreven in.  

> HIER de complete impressies

> MEER over de 10-weken oefenperiode

> DOWNLOAD Stiltij krijgskunst-video's.