Kostbare Spiegel Samâdhi
Lied van de Kostbare Spiegel Samâdhi - bekende, compacte tekst [Hokyo Zammai] van Zen meester Dongshan (807-869).
De Dharma van zodanigheid is vertrouwelijk overgedragen
door boeddha's en stamhouders;
Je beschikt er nu over, zorg er goed voor.
Een zilveren schaal vol met sneeuw; een reiger verscholen in maanlicht
-
stel ze aan elkaar gelijk, en ze zijn niet hetzelfde; breng ze in verband,
en ze krijgen hun plek.
De bedoeling huist niet in de woorden, enkel een cruciaal moment maakt
het duidelijk.
Beweeg, en je raakt verstrikt; ontloop de dingen, en je vervalt in twijfel
en onzekerheid.
Afkeren en aanraken zijn beide onzinnig, want het is als een vlammenzee.
Alleen al een schriftelijke weergave is een vorm van ontwijding.
In het nachtelijk duister is het volkomen helder; in het ochtendlicht
is het verborgen.
Het is een leidraad voor alle dingen; toepassing ervan stilt alle pijn.
Al kent het geen structuur, het beschikt wel over uitdrukkingsvormen.
Het is alsof je voor een kostbare spiegel staat: vorm en beeltenis aanschouwen
elkaar.
Jij bent niet het: het is jou.
Als een pasgeboren kind, volledig voorzien van de vijf aspecten:
Geen gaan, geen komen, geen opstaan, geen blijven;
"Bawa, bawa" - wordt hier iets gezegd, of niet?
Uiteindelijk zegt het niets, omdat de woorden niets betekenen.
In het hexagram Verheldering hangen krom en recht samen,
Bijeengenomen vormen zij drie, de combinaties geven vijf,
Net als het kruid met de vijf smaken, of de vajra met de vijf punten.
Wonderlijk verstrengeld binnen het werkelijke, beginnen trom en zang tezamen.
Dring door tot de bron en bewandel de paden; verwelkom het gebied en waardeer
de wegen.
Je doet er goed aan dit te eerbiedigen; neem het niet voor lief.
Het is iets natuurlijks en wonderbaarlijks, geen kwestie van illusie of
verlichting.
Temidden van oorzaken en condities, van tijdstip en seizoenen, is het
sereen en verlichtend.
Zo verfijnd dat het doordringt waar geen opening is, zo uitgestrekt dat
het elke begrenzing overschrijdt.
Wijk er een haartje van af, en je bent niet in harmonie.
Nu bestaan er plotse en geleidelijke manieren van onderricht en aanpak.
Als men eenmaal onderricht en methoden onderscheidt, dan heeft elk zijn
maatstaven.
Maar of je nu onderricht en methoden beheerst of niet, de werkelijkheid
stroomt onafgebroken.
Van buiten onbewogen en innerlijk bevend, als geketende veulens of ineengedoken
ratten,
De oude wijzen bezagen zulke wezens met mededogen en boden hen de Dharma aan.
Zij zien wat zwart is aan voor wit, als gevolg van hun waanideeën.
Als het onnatuurlijke denken stopt, dan werkt de geest vanzelf bevestigend
en harmonisch.
Wil je de tijdloze sporen volgen, kijk dan toch naar de oude wijzen.
Een die op het punt stond om de Boeddha weg te verwezenlijken, verdiepte
zich tien kalpa's lang in een boom,
Als een in de strijd gelouterde tijger, als een paard met grijze schenkels.
Sommige mensen zijn alledaags, vandaar dure tafels en sierlijke gewaden.
Sommigen hebben grote ogen, vandaar wilde katten en witte ossen.
Boogschutter Yi trof het doel van honderd meter afstand.
Maar hoe kunnen twee pijlen elkaar frontaal raken, louter op basis van
vaardigheid?
De houten man begint te zingen; de stenen vrouw staat op en gaat dansen.
Je bereikt dit niet op grond van gevoel of besef, en wat heb je aan overwegingen?
Ministers dienen hun vorst, kinderen gehoorzamen hun ouders;
Niet gehoorzamen is respectloos, niet dienen biedt geen steun.
Oefen heimelijk en werk anoniem, als een dwaas, een onnozelaar;
Doe dit ononderbroken, dan heet je huisheer binnen de huisheer.
Bron:
Leighton, T.D.: Cultivating the empty field; the silent illumination of
Zen Master Hongzhi - Tuttle 2000
Tanahashi, K. en Schneider, D.: Zencirkels. Amsterdam 1985
Luk, C.: Ch'an and Zen teaching, second series - Rider and co. 1961
Cleary, T.: The five houses of Zen - Shambhala 1997






