De kunst van levensbeoefening

Dagelijkse oefening betekent simpelweg het ontwikkelen van een volkomen onbezorgd aanvaarden, een openheid naar alle situaties zonder begrenzing.

We moeten openheid verwezenlijken, als speelterrein van onze emoties, en ons verbinden met mensen zonder gekunsteldheid, manipulatie of strategie.

We moeten alles in zijn geheel ervaren en ons nooit terugtrekken in onszelf als een marmot in zijn hol. Deze beoefening maakt een enorme energie vrij die gewoonlijk wordt onderdrukt door het mechanisme van vaste referentiepunten hanteren.

Aanwezig zijn in het ogenblik kan aanvankelijk angst veroorzaken. Maar door dit gevoel van angst met volledige openheid te verwelkomen doorbreken we de hindernissen die door onze emotionele gewoontepatronen zijn teweeggebracht.

Wanneer we beginnen met het beoefenen van ruimte ontdekken, moeten we het gevoel ontwikkelen dat we ons volledig openstellen voor het hele universum.

We moeten onszelf openen met een absolute eenvoud en naaktheid van geest.
Dit is de krachtige en natuurlijke oefening van het loslaten van het masker van zelfbescherming.

In onze meditatie moeten we geen onderscheid maken tussen waarnemen en gebied van waarnemen. We moeten geen kat worden die naar een muis kijkt.

We moeten beseffen dat het doel van meditatie niet is om "diep in onszelf" te graven of ons terug te trekken van de wereld. Oefening moet vrij zijn en zonder beelden, niet beperkt door introspectie en concentratie.

Uitgestrekte, ongeboren, zelfverlichtende wijsheidsruimte is de wezensgrond, de basis van alle bestaan - het begin en einde van verwarring. De aanwezige aandacht in deze oerstaat heeft geen voorkeur voor verlichting of blindheid.
Deze wezensgrond die bekend staat als puur of oorspronkelijk bewustzijn is de bron waaruit alle vormen verschijnen. Men noemt het ook de grote moeder, als schoot van potentieel waarin alle dingen ontstaan en oplossen in een natuurlijke zelfvolmaaktheid en onvoorwaardelijke spontaniteit.

Alle kenmerken van vormen zijn volkomen duidelijk en helder. Het hele universum is open en zonder obstakels - alles doordringt elkaar onderling.

Als je alle dingen ziet zonder opsmuk, helder en zonder verwikkeling, dan valt er niets te bereiken of te verwezenlijken. De aard van alle verschijnselen vindt natuurlijkerwijs vorm en maakt natuurlijkerwijs deel uit van tijd overschrijdend gewaarzijn.
Alles is op een natuurlijke manier volmaakt, precies zoals het is. Alle verschijnselen treden op in hun uniekheid als onderdeel van een onophoudelijk veranderend patroon. Deze patronen zijn elk moment vervuld van zin en betekenis; maar aan hun werking valt geen andere betekenis te hechten dan het ogenblik waarop zij zich voordoen.

Dit is de dans van de vijf elementen waarin materie een symbool is van energie en energie een symbool van leegte. Wij zijn een symbool van onze eigen verlichting. Zonder ook maar enige inspanning of oefening is bevrijding of verlichting hier al aanwezig.

Dit dagelijkse oefenen is eenvoudigweg het dagelijkse leven zelf.
Aangezien er geen onontwikkelde toestand bestaat, hoef je je ook niet speciaal te gedragen of te proberen iets te bereiken dat verder gaat of hoger is dan wat je feitelijk bent. Je zou niet het gevoel moeten hebben dat je streeft naar een of ander "wonderlijk doel" of een "gevorderde staat".

Het streven naar zo'n staat is een neurose die ons slechts conditioneert en ervoor zorgt dat de vrije geestesstroom stokt. We moeten ook vermijden dat we onszelf gaan zien als waardeloze personen - we zijn van nature vrij en onvoorwaardelijk. Wij zijn intrinsiek verlicht en het ontbreekt ons aan niets.

Als je meditatie beoefent, laat het dan zo natuurlijk voelen als eten, ademen, naar de wc gaan. Het moet geen bijzondere of formele gebeurtenis worden die bol staat van ernst en gewichtigheid. We moeten begrijpen dat meditatie verder gaat dan inspanning, oefening, processen, doelen en dualiteit van bevrijding en niet-bevrijding.
Meditatie verloopt altijd ideaal; er is geen reden om iets te corrigeren. Aangezien al wat verschijnt simpelweg het spel van bewustzijn zelf is, bestaat er geen onbevredigende meditatie en geen reden om gedachten te beoordelen als zijnde goed of slecht.

Daarom hoeven we slechts eenvoudigweg te zitten. Blijf eenvoudigweg op je eigen plek, in je eigen condities zoals ze zijn. Vergeet alle zelfbewuste gevoelens, dan hoef je niet te denken "ik ben aan het mediteren". Onze oefening zou zonder inspanning moeten zijn, zonder druk, zonder poging om te controleren of te forceren en zonder te proberen "vredig" te worden.

Als we merken dat we onszelf op een van deze manieren verstoren, dan stoppen we met mediteren en rusten gewoon wat uit of ontspannen even. Daarop hervatten we onze meditatie. Als we "interssante ervaringen" meemaken tijdens of na mediatie, moeten we vermijden er iets speciaals van te maken.
Tijd besteden aan nadenken over ervaringen is gewoon een vorm van afleiding en een aanzet tot onnatuurlijk worden. Dergelijke ervaringen zijn nu eenmaal kenmerken van oefening en moeten beschouwd worden als voorbijgaande gebeurtenissen. We moeten niet proberen ze opnieuw te ervaren, want daarmee verbreek je alleen maar de natuurlijke spontaniteit van de geest.

Alle verschijnselen zijn volledig nieuw en fris, volkomen uniek en helemaal gevrijwaard van alle concepten van verleden, heden en toekomst. Zij worden ervaren in tijdloosheid.

De voortdurende stroom van nieuwe ontdekking, openbaring en inspiratie die zich elk moment aandient is de manifestatie van onze helderheid.
We moeten leren om het dagelijks leven te zien als een mandala - als de stralende randen van ervaring die spontaan oplichten uit de lege aard van ons wezen. De kenmerken van onze mandala zijn de alledaagse objecten van onze beleving, bewegend in de dans of het spel van het universum.
Via deze symboliek onthult de innerlijke leraar de diepe, essentiële kwaliteit van leven. Daarom moeten we natuurlijk en spontaan zijn, alles aanvaarden en ervan leren. Dat stelt ons in staat om de ironische en komische kanten te zien van gebeurtenissen die ons gewoonlijk irriteren.

Tijdens meditatie kunnen we de illusie van verleden, heden en toekomst doorzien - onze beleving wordt voortdurende nu-heid.
Het verleden is slechts een onbetrouwbare herinnering in het heden. De toekomst is slechts een projectie van onze huidige voorstellingen. Het heden zelf verdwijnt zodra we het proberen te grijpen. Dus waarom zou je nog proberen een illusie van vaste grond te creëren?

We moeten onszelf bevrijden van onze oude herinneringen en vooroordelen over meditatie. Elk ogenblik in meditatie is volkomen uniek en vol van potentieel. Op zulke momenten zullen we niet langer in staat zijn om onze meditatie te beoordelen in termen van oude ervaringen, droge theorie of holle woorden.

Gewoon rechtstreeks verdwijnen in meditatie hier op dit moment, met heel ons wezen, zonder aarzeling, verveling of opwinding, IS verlichting.

Bron: http://www.cuke.com/excerpts-articles/art-of-living-as-practice.html
Vertaling: Ad van Dun.