Zelfonderzoek
Zelfonderzoek wordt getypeerd als het bewandelen van de Weg, een levensweg waarop je ontdekt wie je zelf bent en wat leven werkelijk kan betekenen.
Zelfonderzoek heeft, getuige de geschriften en verhalen uit de verschillende spirituele tradities, van oudsher het karakter van een ommekeer.
Men spreekt van transformatie, nieuwe geboorte, verwerkelijking.
Voor buitenstaanders - gewone stervelingen als jij en ik - leiden dergelijke beschrijvingen al vlug tot een contrast, een onhaalbaar ideaal, een op te hemelen individu, een mythisch voorval - ver van mijn bed...
Dat is niet moeilijk te verklaren, vanuit de situatie waarin we verkeren: innerlijkheid is verborgen terrein voor ons, braakliggend.
Als het al betreden wordt, dan moet je er meestal voor gestudeerd hebben:
- als psycholoog mag je de donkere krochten van het onderbewuste proberen in kaart te brengen
- als filosoof mag je verklaringen zoeken voor het mysterie van geest en lichaam, leven en dood
-
als priester mag je via rituelen en symboliek troost schenken, ons helpen behoeden voor alle kwaad
Maar waar blijven wij zélf?
Is het niet ons éigen leven, onze eigen werkelijkheid en kwaliteit?
Gelukkig bestaat er ook nog zoiets als zelfonderzoek, spirituele oefening - een proces dat getypeerd wordt als het bewandelen van de Weg, een levensweg dus waarop je ontdekt wie je zelf bent en wat leven werkelijk kan betekenen.
