Levenskwaliteit

Bezig zijn met spiritualiteit lijkt al vlug heel speciaal: een welkom tegenwicht tegen heersende alledaagsheid, voorspelbaarheid, sleur, pijn en gemis.

Dat heeft zijn voordelen in het begin: kleurrijke, nieuwe aspecten in ons leven boeien ons makkelijk, we worden geïnspireerd, we gaan op onderzoek, ruiken mogelijkheden, etc.

Maar het is zaak om na het aanvankelijke enthousiasme snel de nadelen van deze ophemeling (sublimering, romantisering, idealisering) te gaan zien, anders verzandt het proces onherroepelijk in een zoveelste compensatietruc of troostmechanisme.

Het grootste risico van bijzondere processen is dat zij de illusie van afgescheidenheid bevorderen
Daarom is het heilzaam om, zoals zo vaak, de zaak gewoon óm te draaien: bewust leven is de normaalste zaak van de wereld.

We hoeven slechts te wennen aan "verlichting" (wijsheid):
basale menselijke hartskwaliteiten als vrede, mededogen, hartelijkheid, vrijheid of echtheid voelen nogal onwennig omdat we zo vastzitten in onze beeldvormingen en neigingen.

Maar al zijn we geconditioneerd, dat betekent niet dat we daarmee meteen ons ingeboren potentieel aan hartskwaliteit kwijt zouden zijn!

Alvorens we onze ware aard goed kunnen herkennen en er daadwerkelijk serieus naar gaan leven, moeten we inzien in welke oneigenlijke (en onwenselijke) staat wij verkeren:

• we stellen geen prioriteiten ten aanzien van zingeving, consumentschap, gezondheid, waarden.

• we houden er vreemde koesteringen op na: mode, eten, vermaak, macht, aanzien.

• we communiceren vluchtig en oppervlakkig: onderling verkeer, bedrijfscultuur, internationale conflicten.

• we hebben blinde gewoontes: hebzucht, onrust, verslaving, agressie, waan.

Pas als je weet in welke staat je verkeert kun je bewust waarden gaan bepalen die belangrijk zijn voor jóuw kwaliteit van leven.

Dan maak je een beweging die je in toenemende mate vertrouwd en intiem zal worden, namelijk schuiven van de persoon die je bent naar de mens die je bent.